ความไม่ธรรมดาในชีวิตประจำวัน

ตู้เสื้อผ้า โต๊ะอาหารกลางวัน คำที่คุ้นเคย ไม่มีอะไรธรรมดาไปเสียทีเดียว

เริ่มจากของใกล้ตัวที่เอื้อมมือถึง แซนด์วิชหนึ่งชิ้น กางเกงยีนส์หนึ่งตัว แชมพูหนึ่งขวด ชื่อของสิ่งเหล่านี้พาไปพบผู้คน สถานที่ และท่าทางที่กิจวัตรสมัยใหม่มักบดบังไว้ ในชุดเรื่องนี้ เมืองฝรั่งเศสคงอยู่ในชื่อผ้า การนวดกลายเป็นส่วนหนึ่งของคำศัพท์ในห้องน้ำ และผลไม้ให้สียืมชื่อ ตามความเชื่อมโยงเหล่านี้ไป โดยไม่สับสนระหว่างประวัติของคำกับการประดิษฐ์สิ่งของนั้น คุณเริ่มตรงไหนก็ได้ ครั้งต่อไปที่แต่งตัวหรือสั่งอาหารกลางวัน อาจมีประวัติศาสตร์ภาษาเล็ก ๆ รอให้สังเกตเห็นอยู่ตรงหน้า